Waarover schrijf je niet? Deel 1: twoddelen

‘Dus jij kon vannacht ook niet goed slapen!’, hoorde mijn vriendin N. haar baas zeggen.

Huh?

‘Hoe kom je daar nou bij?’, was haar verbaasde reactie.

‘Ik zag ’t op Twitter langskomen’, zei de baas doodleuk.

Vriendin: ‘Maar ik doe niks met Twitter.’

Baas: ‘Je collega Harry wel. Die zag dat je midden in de nacht een e-mailtje had gestuurd. En die tweette dat.’

Vriendin boos. Want: mag dat zomaar? Over iemand anders twitteren?
Twoddelen

Ik vind van niet. Zij ook niet, overigens. Dat heeft ze de collega later wel duidelijk gemaakt. Toen ze mij dit verhaal vertelde, kwamen we zo op het onderwerp Twittiquette. Er is op internet voldoende te vinden over hoe je wel/niet zou moeten tweeten en over ‘gedragsregels’. Maar nergens vond ik een antwoord voor de situatie van N. Over welke onderwerpen moet je nog eens drie keer nadenken voordat je op de knop ‘verzenden’ klikt?

Dat roddelen niet zo netjes is, weten we allemaal. Toch doet iedereen ’t wel eens. Tegen één vriendin of collega. Maar roddel jij tegen 400 andere mensen? Via de megafoon die Twitter heet?

Regel 1: Niet tweeten over anderen met naam en toenaam.

Breek ik met dit verhaal mijn eigen regel? Nee. Mijn vriendin N. weet dat ik hierover blog. En ook dat ik alleen de naam van de collega heb veranderd.

O ja, ik noemde pas nog @carolajanssen in een antwoord op een tweet die voorbijkwam. Brak ik toen wél regel 1? Ook niet. Ik weet zeker dat ze het niet erg vindt wat ik vertel (ze heeft het zelf al dagen over).

Nog een absolute Twitter-no-go:

0 antwoorden

Laat een reactie achter

Meepraten?
We horen graag wat je ervan vindt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *