Nooit met ik of en beginnen (schoolmeesterregel 3)

Nieuw: Luister naar de audio-versie :


Het universum en ik

En wie staat daar in het midden?

Ik ben het centrum van mijn universum. Daar kan ik niks aan doen, dat is genetisch zo bepaald. Niettemin moet ik mij, zo vindt de goegemeente, daar licht voor schamen. Of in ieder geval: er niet rond voor uitkomen. En dat doe ik als ik een mail of brief met ik begin.

En trouwens, wat ook niet mag: een zin met en beginnen. Of met of. Dat is helemáál fout. Want en en of zijn voegwoorden, die koppelen twee hoofdzinnen aan elkaar en dus mag je er niet mee beginnen. Want is ook een voegwoord, dus daar mag je ook niet mee beginnen. Maar nu bedenk ik me dat dus een verboden woord is en maar ook al een voegwoord.

Nu word ik langzamerhand een beetje kriegelig. Mag ik het even van me afschreeuwen?

IK WIL GEWOON LEKKER SCHRIJVEN EN WIE ME WIL VERBIEDEN MET EEN BEPAALD WOORD TE BEGINNEN CAN TALK TO THE HAND BECAUSE THE FACE AIN’T LISTENING.

Ja, ik weet best dat we bij Kiezel ook een enorme lijst met woorden die niet mogen hebben. Maar we hebben geen regels die vertellen met welk woord ik een zin of verhaal mag beginnen. Dat is namelijk flauwekul. Ik begin waarmee ik wil en daarmee eindig ik.

Reken ook af met andere schoolmeesterregels.

6 antwoorden
  1. Carla Overduin
    Carla Overduin zegt:

    Ik (ja, die) vind het soms juist sterk om met ‘en’ te beginnen. Dat heeft een benadrukkend effect. Maar niet te vaak he. Dat is natuurlijk niet mooi.
    Leuke columns, Kiezel.

    Beantwoorden
  2. Liesbeth
    Liesbeth zegt:

    Geweldig, de audioblog! En leuk stukje ook natuurlijk:)

    Beantwoorden
  3. Maria Neele
    Maria Neele zegt:

    Onze Taal, onomstreden autoriteit op het gebied van de Nederlandse taal, geeft Carola gelijk: http://www.onzetaal.nl/taaladvies/advies/brief-beginnen-met-ik.

    Er is inderdaad niets tegen een brief beginnen met ik. Behalve… dat de ontvanger een schoolmeester kan zijn (of iemand die altijd alles van een schoolmeester heeft aangenomen) die denkt: ‘Deze briefschrijver weet niet hoe het heurt. Dat kan dus niets zijn. Zo’n sollicitant nodigen we niet uit.’

    Dat is hét argument voor schoolmeesters om maar door te gaan met dit soort onzinnige regels. Zodat ook de volgende generatie en de generatie daarna ervan overtuigd blijft dat een bepaling op een andere plek het verschil is tussen beleefd en onbeleefd. ‘Ik las op website X dat u zoekt naar een machinebankwerker’ en ‘Op website X las ik dat u zoekt naar een machinebankwerker’. Ja hoor!

    Schoolmeester, laat dat rode potlood in je tas zitten. Leer de kinderen liever dingen die ertoe doen. Schrijven met plezier bijvoorbeeld. Dan komt het met die beleefdheid vanzelf wel goed.

    Beantwoorden
  4. H. de Vries
    H. de Vries zegt:

    Sorry hoor, ik ben het niet eens met de inhoud van de reacties, want schrijf taal is en blijft anders dan spreektaal. Daarnaast leest een bericht prettiger als er ook echt aandacht aan is besteed. En laten we niet beginnen met het feit dat; IK DOE WAT IK WIL.
    Dan gaan we paart schrijven wat in het woord paard hoor ik toch echt een t ipv een d.

    Beantwoorden
    • Carola Janssen
      Carola Janssen zegt:

      Beste H.

      Nergens beweer ik dat de spelling en grammatica mogen verdwijnen. Nergens schrijf ik dat je geen aandacht zou moeten besteden aan je taal. Integendeel. Zo vind ik zelfs dat je geen spaties moet zetten waar ze niet horen, zoals tussen schrijf en taal in schrijftaal ;-).
      Groet,
      Carola

      Beantwoorden

Laat een reactie achter

Meepraten?
We horen graag wat je ervan vindt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *