WDNMM 10: Ontzorgen

Alles wat ik schrijf stuur ik eerst langs Maria. Zij haalt de tekst door de mangel om ‘m fris wapperend aan de lijn te hangen, waarna ik ‘m opvouw en aan de opdrachtgever doorstuur. Is Maria er niet, dan vraag ik Edith. Ook senior tekstschrijver, zeer gerespecteerd, uitermate capabel, en flexplekhuurder bij ons op kantoor. Maar toen gebeurde er iets ergs. In een tekst van mij zette Edith al samenvattend een zinnetje dat luidde:

Met bedrijf X bent u in één keer ontzorgd. 

Ontzorgen mag niet van Kiezel

Compleet ontzorgd

Ik viel van mijn stoel.

– Ontzorgen? Edith! Dat woord mag helemaal niet!

– Hoezo dan niet?

Hmm, dat wist ik niet. Niet precies in ieder geval. Ik wist wel hartstochtelijk zeker dat ontzorgen niet mocht.

Natuurlijk legde ik de kwestie meteen aan Maria voor en die was het volmondig met me eens: ontzorgen mag inderdaad niet.

Ik heb ontzorgen daarna in tekstschrijverskringen gegooid. De helft van mijn collega’s (en echt niet de minsten) zag het probleem niet, de andere helft vond ontzorgen net zo erg als handvatten of passie.

Het is een niet-bestaand woord, droeg Maria als verklaring voor onze weerzin aan.

Maar dat is helemaal niet relevant. Taal is juist zo geweldig omdat je nieuwe woorden kunt maken. Gisteren vertelde een student mij over zijn blog met categorieën als Cultuur, Binnenland, Nieuws en Sport. Krantig? vroeg ik. Ja, sprak de student, krantig. Het woord bestaat niet (hoewel, nu wel), maar iedereen weet direct wat het betekent. Handig.

Bestaat-niet is dus geen argument tegen ontzorgen. Het betekent dat je iemands zorgen wegneemt. Dat diegene niet de kans krijgt zich ergens zorgen over te maken, zelfs. Goed commercieel woord, zou je zeggen. Voor iedereen duidelijk.

Maar nee-nee-nee, het is en blijft een Woord Dat Niet Meer Mag. Waarom dan toch niet?

Misschien is de meest aannemelijke uitleg dat ontzorgen een lomp en lui woord is. Een begrip dat je ontslaat van de plicht precies te zeggen wat je dan doet. Met een groot gebaar veeg je al die zorgen eenvoudig onder tafel en dat is het dan. Maar ik heb het vermoeden dat er nog een betere reden is. Alleen weet ik niet welke.

Weet jij wel waarom ontzorgen verboden moet worden, of misschien waarom het juist wel een goed woord is, meld het hieronder. Wie weet laten we ons overtuigen.

Maar ik denk het niet.

5 antwoorden
  1. Maud
    Maud zegt:

    Is het niet vooral een opstapeling van grammaticale problemen? Zorgen is geen werkwoord, het is hier bedoeld als ‘zich zorgen maken over’. ‘Zich ten doel stellen’ kan niet ‘doelen’ worden, en al helemaal niet ‘ontdoelen’. En ‘ont-‘ als prefix is misschien niet eens een ontkenning (ontvouwen, ontlopen), dus zou het ‘onzorgen’ moeten zijn. (En vanaf vandaag: ondoelen).

    Beantwoorden
  2. Mo Kruisman
    Mo Kruisman zegt:

    Ontzorgen is gewoon een vies, klef woord, de allereerste keer dat ik het hoorde in de reclamekreet ‘Achmea ontzorgt’ kreeg ik al direct de rillingen. Bah. Het komt over als iets leegknijpen, een puistje. Of ontwormen. Achmea ontwormt. Ontzorgen heeft iets zalvends en klinkt kinderachtig, bedillerig. “Nou, mevrouw Straatsma, hebben we lekker geslapen? Dan gaan we u nu even ontzorgen.” Dat is het, ontzorgen zeg je tegen mensen die je ziet als een stelletje kleuters: doen jullie maar lekker je leventje, dan doen wij wel even ontzorgen. Ik zeg optiefen met dat woord.

    Beantwoorden
  3. Irene de Vette
    Irene de Vette zegt:

    Ik vind het ook een afschuwelijk woord! Ik moet nog even nadenken over waarom het niet mag. Doet me denken aan het Duits, ‘Entsorgung’: van afval ontdoen. Is het niet toevallig een Germanisme?

    Beantwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] met dit buzzwoord heeft. Met Kiezel ben ik van mening dat de term ‘ontzorgen’ een Woord Dat Niet Meer Mag […]

Laat een reactie achter

Meepraten?
We horen graag wat je ervan vindt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *