Fijne nieuwe glimmende gadgets met zo’n glanzend appeltje als logo, ik kan er geen genoeg van krijgen. En ik ben niet de enige. Laatst hadden we een vergadering met acht mensen, van wie er zeven een iPhone op tafel legden. De achtste wil er eigenlijk ook een, en kan bijna niet wachten tot haar abonnement afloopt.

Maar goed, we hadden het over mijn persoonlijke trek in Mac. iMac, iBook, iPhone, iPod, ik wil ze allemaal. Hebberig zag ik dan ook uit naar de nieuwste Apple-baby, die eind januari onder luid gejuich van veel applefans (en synchrone schimscheuten uit het andere kamp, de applecynici) de wereld in werd geduwd. De iPad, hmmm. Ziet er weer goed uit en kan natuurlijk allerlei stoers en moois. Maar mijn hebberigheid slonk al na een dag. Wat moet ik ermee? Wil ik ‘m straks wel, als-ie eenmaal in de winkel ligt?

Waarom die twijfel? Ik begreep mezelf nadat ik een blogpost van Seth Godin had gelezen, waarin hij precies uit de doeken doet wat de iPad nodig heeft om het succes van de iPhone te evenaren. Hij noemt het de killer app. De pc (kostte toen nog minstens 10.000 gulden!) werd een wereldwijd succes door Lotus 1-2-3, zegt Seth, en iTunes was de killer app van de iPod. Voor de iPad heeft Godin een presentatie-tool in gedachten die zo geweldig is dat velen bereid zullen zijn om 500 dollar op tafel te leggen (ik vrees overigens dat het ding hier een stuk duurder gaat worden).

Wat Seth wil, is een non-lineair presentatieprogramma waarmee je in real time kunt spelen, waarin je webpagina’s en andere programma’s kunt opnemen en waarin je tijdens de presentatie kunt schrijven of tekenen. Ik ben er voor. Wat Godin niet noemt is dat er al een poosje een nieuw non-lineair presentatieprogramma bestaat: Prezi. Nog zonder de dynamische features uit het verlanglijstje van Godin, maar je kunt er willekeurig mee door je presentatie. We schreven er al eerder lovend over: de lineaire presentatie heeft zijn langste tijd gehad. Nu nog die andere kenmerken erin bouwen en de app geschikt maken voor de iPad. Dan ga ik er ook een kopen. Denk ik.