Passie voor gordijnen. Dat heeft de winkel om de hoek. PASSIE! Voor gordijnen nog wel. Wat moet ik me daar bij voorstellen? Een dag zonder gordijnen is een dag niet geleefd? Ik ontmoet vaak ondernemers met passie voor hun bedrijf. Ze hebben hart voor hun zaak, vertaal ik maar even. Dat is ook goed. Maar zodra je het opschrijft, krijgt het iets belachelijks.
Google op passie voor en je vindt passie voor preken, passie voor pellets, passie voor kaartjes, passie voor autisme, passie voor vilt, passie voor Midden-Delfland en zelfs passie voor passie. Deze passies maken me giechelig. Waarom? Passie laat je zien, je zegt niet dat je het hebt.
In de dertiende eeuw was passie nog synoniem met lijden. Het komt dan ook van pati, een vervoeging van passum – lijden. De passie van Christus herinnert daaraan en woorden als patiënt. In de zeventiende eeuw kwam daar hartstocht als betekenis bij, nog altijd een sterke gemoedsaandoening.
Woorden veranderen van betekenis in de loop der tijd. Daar heb ik geen problemen mee. Maar om passie onopgemerkt te laten degenereren tot een soort kriebeltje, daar trek ik tegen ten strijde. Met passie.
Roomboter is heerlijk. Margarine haalt het er niet bij. Of ik nu vlees braad, taart bak of boterhammen smeer, roomboter is het lekkerst. Je kunt dus wel zeggen dat ik werkelijk hou van de smaak van roomboter. Maar of ik dan ook van roombotersmaak hou?
Soms verzin je iets, maar blijkt het al te bestaan. Zo’n boek hoeven wij niet meer te schrijven, het is gratis te downloaden als pdf. Sterker nog, als je een 
Was die brief gericht aan Kiezel Communicatie? Welnee. Geadresseerd aan Nelle. Niet aan mevrouw Neele, ook niet aan mevrouw M. Neele, nee, aan Nelle. Zonder enige toevoeging. Had die KPN-mevrouw haar nagels zitten lakken toen ik haar braaf meldde: “N-E-E-L-E, voorletter M”? En waarom stond in de aanhef ‘Geachte heer/mevrouw Nelle’? Had ze geen keuzeknopje man/vrouw in haar elektronische formulier?
Wat is er mis met hun paginagrote advertentie? Mmm, wat niet. Van beeld heb ik niet veel verstand dus daar zal ik me niet over uitlaten, al kan zelfs ik zien dat de foto’s door een slechte amateurfotograaf gemaakt zijn. Mr. Tanja Helsdingen-van der Spek in hard zonlicht, Mr. Jan Fresemann van der Hoeven wat onscherp, met open mond en onzekere blik. Nee, ik ga daar verder niets van zeggen. De tekst. Mijn wenkbrauw zat ongeveer achter op mijn hoofd.
. Marcel is 45 jaar en directeur van een mkb-bedrijf. Hij wil dat zijn site beter gevonden wordt op internet en dat zijn helpdeskmedewerkers Twitter gaan gebruiken. En ze moeten ook nog betere e-mails gaan schrijven… Alles wat wij te bieden hebben, wil Marcel. Maar hij heeft geen tijd om dat voor elkaar te krijgen en geen zin om zich erin te verdiepen. Marcel wil verkopen, zijn bedrijf runnen, winst maken. En gelijk heeft-ie.
.
Reacties