Helemaal goed. Ik hoor het mezelf elke dag wel een paar keer zeggen. Vooral aan de telefoon, als ik een gesprek afsluit. Dus we zien elkaar volgende week? Helemaal goed. En elke keer denk ik dan: helemaal goed? Helemaal fout! Wat is er mis met: Dat is goed? Waarom he-le-maal goed? Is helemaal goed beter dan gewoon goed?
Kritiekloze losbollen
Het erge is dat deze stroom zelfkritiek niet leidt tot zelfverbetering. Het gemopper komt altijd als mosterd na de maaltijd, het potje op tijd op tafel krijgen lukt me niet. Paulien Cornelisse schreef er jaren terug al over in Taal is zeg maar echt mijn ding. Ik behoor volgens haar tot de kritiekloze losbollen. We zeggen helemaal omdat we geen zin hebben in gezeur en toen maar besloten hebben om alles leuk en goed te vinden.
Pseudogezellig
Tegenover ‘mijn soort’ mensen staan volgens Cornelisse chagrijnige realisten. Die vinden alles semigoed (semihip, pseudogezellig). En kiezen kun je niet, je karakter heeft lang geleden al voor je gekozen. Zit ik toch helemaal goed, vind ik zelf. En het voordeel is: ik heb een kant-en-klaar helemaal goed voornemen voor 2012. En jullie, lieve Kiezelbloglezers, wens ik voor het allerallerlaatst een helemaal goed nieuwjaar.
Heb jij een talig voornemen? We lezen het graag via het reactieveld!
).
Reacties