Schrijven met emotie

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 25 mei 2010
Tags: ,

Huilende vrouw - via Flickr CommonsIs mondeling communiceren beter, makkelijker, effectiever dan schriftelijk communiceren? En zeker als het gaat om emoties. Kun je die wel echt overbrengen via geschreven tekst?

Die vraag kreeg ik vandaag van één van de deelnemers aan onze blogworkshop afgelopen donderdag. Hij liep ertegenaan dat emoties zo lastig over te brengen zijn op papier (of dat nou virtueel papier is of niet).

Communicatierangorde

J. schreef: “In mondelinge communicatie kun je de emoties gewoon overbrengen, met je gezichtsuitdrukking, intonatie en lichaamstaal.” In zijn mail komt hij tot de volgende rangorde als het gaat over communicatie en emotie:

  • Mondelinge 1-op-1 communicatie
  • Telefoneren
  • Schrijven (bloggen)
  • Sms’en

Sms’en beschrijft hij als heel kort en bondig je boodschap overbrengen, “dus bijna emotieloos…”.

Feedback

Maar wie heeft nooit een sms’je gehad dat ontroerde, boos maakte of verraste? J’s hiërarchische indeling klopt dan ook niet. Ja, het is waar dat je in een gesprek makkelijker emoties overbrengt. Omdat de luisteraar je stimuleert door vragen te stellen, omdat je directe feedback krijgt (in woord en beeld) op wat je te berde brengt. Maar als je je oefent in schrijven kun je daarmee alle emoties (maar ook ideeën, plannen, overwegingen, strategieën) doelgericht en direct overbrengen.

In je hoofd

Als je schrijft kom je direct in iemands hoofd. Ik zit nu pontificaal in jouw hoofd. Je wordt niet afgeleid door mijn blote zomerjurk, je ruikt niet dat ik al te lang in een te warm kantoor hard aan het werk was, je vraagt je niet af of ik met die zachte g wel een echte Rotterdammer ben. Ik zit nu in jouw hoofd en fluister rechtstreeks je gedachten in. En als ik zou willen, je hart in. Maar het gaat me er nu niet om je te emotioneren.

Emoties kun je altijd kwijt

Welke vorm van communicatie je kiest hangt af van je vaardigheden, de gelegenheid, het onderwerp, je doelgroep. Maar emoties kun je altijd kwijt. Of het nu in een gesprek is of via het kortste sms’je.



Wil je ook je emoties overdragen in pakkende blogs? Schrijf je in voor de Powerworkshop Bloggen.

Ambtelijk taalgebruik

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 6 mei 2010
Tags: , ,

Hoe oubollig is het woord oubollig? In elk geval is het een woord dat de moeite van het bewaren waard is, vind ik. Het is een fijne voor de Vereniging ter bevordering van het gebruik van het bedreigde Nederlandse woord. Ik ben gek op oubollige woorden. Maar niet in teksten die voor iedereen zijn, zoals ambtelijke teksten. Ambtelijk taalgebruik zou gelijk moeten staan aan helder, concreet, eenvoudig, begrijpelijk. Het tegendeel is waar. Ambtenaren horen te schrijven voor iedereen, maar ze doen het niet.

Taalcampagne Helder Haags

In Den Haag werken ze er al jaren hard aan om helder Haags tot norm te verheffen. De taalcampagne met die naam poogde tussen 2006 en 2008 ambtenaren op het rechte schrijfpad te krijgen en te houden. Zo kwam er een woordenboek voor ambtenaren die helder willen schrijven. Sinds deze week staat dit ambtelijk woordenboek online. Ook reuzehandig voor mensen die documenten van de overheid niet begrijpen.

Puistjes uitknijpen

In het woordenboek, ontwikkeld door collega Wouter de Koning van Tekstbureau Lekker Helder, vind je de hedendaagse vertaling van oubollige woorden, moeilijke woorden, en zogenaamde puistwoorden. Dat zijn woorden zoals middelen in plaats van geld, of pilot in plaats van proef(project). Die woorden moet je je tekst uitknijpen zoals een puistje, schrijft Wouter. Brr.

Lintje

Wouter verdient wat mij betreft een lintje. En als alle ambtelijke schrijvers zijn woordenboek nu gaan gebruiken wordt ambtelijketaalgebruiker misschien zelfs wel een geuzennaam. En als dat woord je te oubollig is: dat is een erenaam die eerst scheldwoord was…

Om een legging ga je toch niet weg?

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 2 april 2010
Tags: , ,

Leggings zijn lelijke dingen, dat geef ik toe. Maar om daar als gemaal nou je eega voor te verlaten? En wie gaat daar dan weer een groot bord van maken en op de weg plaatsen?

Omslag 'Weg om  legging'

Mam, waarom zit je te lachen? Mam heeft gisteren een boek gekregen voor haar verjaardag. Over onjuist spatiegebruik. Ik schreef er al eerder over. Zelfbenoemd spatiegoeroe René Dings strijdt op zijn Platform Onjuist Spatiegebruik al vijf jaar tegen spatiesukkels die geen idee hebben van de aaneenschrijfregels en vond het tijd worden voor een boek. Het is vers van de pers en luchtig leesvoer.

Zelf ben ik een spatiemeester, zo blijkt uit de online test (met dank aan collega @ElsBrouwer) Ik weet hoe het moet. Maar wat het boek grappig maakt zijn niet de spaties zelf, maar de verhalen die Dings er meteen bij serveert ter verklaring van die spaties. Zoals bij wegomlegging waar ik de foute spaties wel zag, maar niet direct de associatie legde met een legging en een scheiding. Dat maakt het boekje erg de moeite waard. De verleiding is groot lekker te gaan citeren. Maar koop het zelf maar. Let op: het maakt wel dat je hardop zit te lachen, terwijl je zoon niet-begrijpend zijn wenkbrauwen optrekt.

Doe de test en vertel me of jij ook de spatie meester bent.

Ik kan dat horen, dt-fouten!

Door Maria Neele in de categorie Losse kiezels op 23 februari 2010
Tags: ,

Zeverd nie!

 



Kiezel Communicatie overweegt sponsoring

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 2 februari 2010
Tags: ,

 

Kiezelkantoorborrel

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 23 januari 2010
Tags:

 

Gisteren hadden we een geweldige kantoorborrel. Vrienden, collega’s, relaties, onze etagegenoten… Maria en ik liepen op wolkjes, al deden die wel pijn – getuige de schoenenfoto aan het eind.

Was je er niet bij en wil je onze nieuwe werkplek komen bekijken? Neem dan contact op en kom op de koffie.

 

 

Spatie van het jaar

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 5 januari 2010
Tags: , ,

naakt model

Wat is het verschil tussen naakt modeltekenen en naaktmodeltekenen?

Dat weet iedereen. Waarom is het dan toch zo lastig om onjuiste spaties uit te bannen? Het platform Signalering Onjuist Spatiegebruik voert een hopeloze strijd. Het naaktmodelvoorbeeld heb ik van hun site. De spatie tussen naakt en model won de verkiezing onjuiste spatie van het jaar, ik meen, 2007.  Perfect om uit te leggen waarom spaties zo belangrijk zijn.

Al dan niet een spatie brengt altijd een betekenisverschil met zich mee. Karsten Veerman heeft bovendien wetenschappelijk bewezen dat onjuiste spaties je begrip van een tekst significant vertragen; lees zijn rapport Aaneenschrijfregelkennisbegripsbeïnvloeding (pdf) maar.

Hoe dan ook, het is weer tijd voor de verkiezing van 2009. Mijn favoriet: lieve heersbeestjes. Ze heersen, maar zonder je geweld aan te doen, begrijp ik. Schattig!

Wat is ook weer de regel? Samenstellingen schrijf je aan elkaar. En een samenstelling is een woord dat bestaat uit twee of meer woorden die je ook zelfstandig kunt gebruiken.

Update: verhuizing

Door Carola Janssen in de categorie Losse kiezels op 29 december 2009
Tags: , ,

Strak vloertje, nieuwe bureausHet is erg rustig op het Kiezelblog. Maar we hebben een goed excuus: Kiezel Communicatie is aan het verhuizen. Van een “verkantoriseerde” zolderkamer naar een ruim, licht kantoor in een monumentaal pand aan de Witte de Withstraat/hoek Eendrachtsstraat. Samen met nog een stuk of acht, negen bedrijven hebben we op de tweede verdieping allemaal een eigen kantoorruimte, een gemeenschappelijke lounge en een spreekkamer, de Duiventil, met uitzicht op de binnenstad.

We hebben inmiddels een mooi, strak vloertje gelegd, gisteren hebben we drie bureaus in elkaar geknutseld en vandaag is dan alles overgehuisd. Begin van het nieuwe jaar krijgen we nog een archiefkast en stoelen bij onze eigen vergadertafel, maar vanaf maandag zitten we er prinsheerlijk bij. En gaan we ook weer minstens twee keer in de week een nieuwe blogpost schrijven. Beloofd.

Wat telt nú? Gratis e-book!

Door Maria Neele in de categorie Losse kiezels op 16 december 2009
Tags: , ,

Schrijvers en denkers over wat nú telt

Wat telt nú? What Matters Now? Blogger, schrijver en marketinggoeroe Seth Godin (van Tribes en Purple Cow) stelde die vraag aan zeventig belangrijke schrijvers en opinieleiders en componeerde van de antwoorden een gratis e‑book. En vulde die aan met een vraag aan de lezer: draag bij aan leesonderwijs aan kinderen in de Derde Wereld. Zeventig bijdragen over kennis, verandering, creativiteit, social networking, communicatie. Van schrijvers (en bloggers) als Chip en Dan Heath (de Plakfactor), Elisabeth Gilbert (Eten, bidden, beminnen), Chris Anderson (Wired, The Long Tail), internetondernemer Jason Fried (37Signals) en blogger Ariana Huffington (The Huffington Post).

Al aan het nadenken over goede voornemens voor 2010? Dan heb je hier ter inspiratie wel wat onderwerpen te pakken. Wat vind jij belangrijk op dit moment?

 

Vaagtaal. Wie is daar niet tegen?

Door Maria Neele in de categorie Losse kiezels op 9 december 2009
Tags: , ,

Vaagtaal, ten strijde tegel beleidsbabbels en managementspeakMet hooggespannen verwachtingen las ik het boekje Vaagtaal! De ondertitel Vecht mee tegen beleidsbabbels, managementspeak en zorggezemel had me verleid om het boekje aan te schaffen, want daar kon ik het als ambassadeur van heldere teksten alleen maar mee eens zijn. Op de barricaden!

Vaagtaal: een LOA
Ja, ja, ja, knik ik als ik het uitgangspunt van het boekje lees: ‘Vaagtaal is een epidemische en besmettelijke ziekte’. Jonge professionals die bij mij een schrijftraining moeten volgen van hun baas, lijden er allemaal aan. Oudere werknemers net zo goed trouwens. Wie net begint als junioradviseur of beleidsmedewerker, houdt zich staande met rapporten die uit hun voegen barsten van interessante woorden, lijdende vormen en de naamwoordstijl. Die bol staan van clichés, tangconstructies en voorzetseluitdrukkingen. En wie zich al lang in die rapportenwereld beweegt, kan gewoon niet anders meer: “Met betrekking tot de vorige maand door het management genomen besluiten moeten de volgende conclusies getrokken worden…” Ja. Arjen Ligtvoet en Cathelijne de Busser hebben gelijk: vaagtaal is een LOA. Een door Lezen en Luisteren Overdraagbare Aandoening.

Baat bij vaagtaal
Maar Ligtvoet en De Busser schieten in hun ijver af en toe door. Ze leggen de schuld van alles bij reclamemakers, journalisten en politici. Ten eerste: te veel eer. En bovendien, snap dat dan! Deze taalgebruikers bedienen zich van vage taal omdat ze er garen bij spinnen. Politici omdat ze nu eenmaal tijd moeten volpraten, moeten afleiden van waar het echt om gaat en überhaupt niet veel te zeggen hebben. Nieuwsmakers omdat het nieuws het best landt als ze clichés gebruiken als ‘banen die op de tocht staan’ en ‘het groene licht geven’, reclamemakers omdat hun mooie praatjes gewoon lekker verkopen. Zijn die dan de schuld van ambtenaritis en managementspeak? Nee, schud ik. Dat geloof ik niet.

Vermakelijke voorbeelden
Ligtvoet en De Busser schetsen levendige en vermakelijke voorbeelden – soms wat overtrokken, maar goed, wie niet overdrijft, wordt niet gehoord. Ze laten zien dat het meeste interessante gebabbel uitsluitend een rookgordijn is voor ondeskundigheid en grootspraak en ontmaskeren tussen neus en lippen door bezuinigingsmaatregelen, manipulaties en regelrechte leugens. Jammer dat ze daar weinig voorbeelden tegenover zetten van hoe het beter zou kunnen. Want daar zouden stoffige ambtenaren, zemelende zorgverleners en wolspinnende politici wel iets mee opschieten.

Vaagtaal is een fijn cadeau voor onder de kerstboom voor iedereen die zich ergert aan onduidelijke woorden, omslachtige taal en oeverloos gebabbel. Strijdend het nieuwe jaar in, dus. Helder, concreet en actief.